vrijdag 14 juli 2017

Waarom wij niet zo'n vrouw?

Noorwegen. Met twee motorfietsen zijn Ron en ik op weg naar de Lofoten. Dat zijn enorme afstanden: het ligt nog zo'n 300 km boven de poolcirkel. Meer dan 500 km afleggen op één dag is amper te doen: de maximum snelheid is vrijwel overal 80 km/h. Niet al het verkeer haalt dat (vrachtwagens, grote campers, auto's met joekels van caravans) en ook dat drukt onze gemiddelde snelheid. En dan moeten we nog tanken, elke 300-350 km.

Bij een benzinestation staan we van een kop warme koffie te genieten. Want het is koud, op sommige stukken maar zeven graden, met regen en harde wind. Daar komen nog twee motorrijders aan. Een lange en een korte. We kijken verrast toe als we zien wat er onder de helmen vandaan komt. De lange is een man, vijftiger, de korte een vrouw. Mooi haar, vriendelijke glimlach. Ze komen uit Stiermarken, Oostenrijk, bij Graz wonen ze. Met hun motoren bezochten ze de Noordkaap: hun tellers staan intussen al op 5300 km!

Als ze vertrokken zijn kijken Ron en ik elkaar aan. "Waarom hebben wij niet zo'n vrouw?", vragen we ons hardop af. We barsten in snikken uit en vallen elkaar in de armen. "Misschien hebben onze vrouwen andere kwaliteiten", probeert er één. "Ja, maar die lijkt zij ook te hebben."

We drogen onze tranen en rijden verder. De Lofoten zijn nog best ver...

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen